« Het spijt me dat mama je van streek heeft gemaakt. »
Het was altijd bijna een verontschuldiging, maar nooit helemaal de waarheid.
Dus ik heb hem voor het weekend geblokkeerd.
Op maandag begon ik aan mijn nieuwe baan. Ik droeg een donkerblauwe blazer, liep een licht kantoor in het centrum binnen en stelde mezelf voor als Jenna Miller – niet mevrouw Mark Henderson, niet de schoondochter van Patricia, niet de vrouw die voor zonsopgang de keuken in gejaagd kon worden.
Gewoon Jenna.
Een maand later vertelde mijn advocaat me dat Mark een rechtszaak wilde vermijden omdat verschillende van zijn collega’s hadden toegezegd verklaringen af te leggen over wat ze op het feest hadden gezien. Blijkbaar was zijn promotiefeestje uitgemond in roddels op kantoor, en wel om de verkeerde redenen.
Patricia stuurde me een handgeschreven brief.
“Je hebt de reputatie van mijn zoon verwoest.”
Ik heb nooit geantwoord.
