‘Margaret,’ zei hij hartelijk, ‘wat fijn om je te zien. Is alles in orde?’

De kamer verstijfde.

Angst had in Charles’ ogen de plaats van arrogantie ingenomen.

Margaret glimlachte veelbetekenend.

« Ze vindt dat ik er niet uitzie als iemand die door deze bank bediend zou moeten worden, » zei ze.

Gerald draaide zich langzaam naar Charles toe.
« Mijn kantoor. Nu. »

Charles liep weg als een kind dat op zijn kop had gekregen.

Beneden kwam Janet terug met een tablet. « Mevrouw Margaret, wilt u uw rekening even privé bekijken? »

‘Nee,’ zei Margaret zachtjes. ‘Hier. Transparantie is belangrijk.’

Janet las de cijfers hardop voor.

Achthonderdzevenenveertigduizend dollar.

Vervolgens meer accounts.

Miljoenen.

In totaal bijna negentien miljoen.

Een schokgolf ging door de kamer.

Toen Charles terugkwam – bleek en trillend – beval Gerald hem zijn excuses aan te bieden.

Margaret stond op.