Iedereen in de klas lachte mijn vriendje uit vanwege zijn lengte, maar tijdens de diploma-uitreiking nodigde onze leraar ons uit op het podium en sprak woorden die iedereen sprakeloos maakten.
Toen glimlachte ze naar Elliot en mij. « Ik geloof dat deze twee midden in een dans waren. »
De menigte week instinctief uiteen toen Elliot zich naar mij omdraaide.
‘Wil je nog steeds weggaan?’ vroeg hij zachtjes.
« Ik geloof dat deze twee midden in een dans waren. »
Advertentie
Ik keek de kamer rond.
De studenten weigerden ons in de ogen te kijken.
De eerstejaarsstudenten die Elliot bijles had gegeven, stonden nog steeds te applaudisseren.
Voor de mensen die Elliot eindelijk zagen voor wie hij werkelijk was.
Toen keek ik hem weer aan.
« Nee, » zei ik.
En deze keer, toen we samen de dansvloer op liepen, lachte niemand.
De mensen die Elliot eindelijk zagen voor wie hij werkelijk was.
