Vanaf dat moment veranderde er niets aan de manier waarop ik voor hem zorgde. Ik was er in alle opzichten voor hem. Ik ging naar schoolactiviteiten, hielp met huiswerk en bleef ‘s avonds laat op voor gesprekken wanneer hij geruststelling of advies nodig had.
Ik heb nooit toegestaan dat de waarheid die we hadden ontdekt, mijn beeld van hem beïnvloedde. Voor mij was hij in alle opzichten mijn zoon. Naarmate hij opgroeide, zag ik hem zich ontwikkelen tot een eigen persoon – nieuwsgierig, gedreven en vol potentie.
