Wat ik binnenin aantrof, deed mijn handen verstijven: een kleine, verborgen camera, netjes geplaatst op een plek waar niemand ooit zou verwachten te kijken.
Even staarde ik er maar naar, in een poging mezelf ervan te overtuigen dat ik me vergiste. Maar dat was niet zo. Mijn vrouw zag mijn uitdrukking nog voordat ze het apparaat zag, en ze had geen uitleg van mij nodig.
We pakten haastig onze koffers, met een kloppend hart, en lieten alles achter behalve het groeiende besef dat onze privacy was geschonden.
Toen we eenmaal veilig weg waren, besloot ik een recensie te schrijven – niet uit woede, maar uit verantwoordelijkheidsgevoel. Mensen verdienden het om het te weten.
Ik beschreef onze bevindingen op een kalme, feitelijke manier, in de hoop dat het anderen zou behoeden voor dezelfde ervaring. Slechts enkele minuten na het plaatsen van het bericht trilde mijn telefoon met een reactie van de gastheer.
