Geen beschuldigingen, geen verheven stem – alleen duidelijkheid.

De kamer bleef stil, ditmaal niet uit ongemak, maar omdat zijn woorden geen ruimte voor tegenspraak lieten.

We vertrokken kort daarna en stapten de koude nachtlucht in met een vreemde mengeling van opluchting en emotie.

Tijdens de autorit naar huis zeiden we een paar minuten niets. Toen pakte hij mijn hand en herinnerde me eraan dat we ons eigen leven mochten bepalen, en het niet hoefden te verdedigen.