« Het buurthuis houdt een inzamelingsactie. Ze hebben hulp nodig. »
Frede glimlachte. « Daarom werken we zo goed samen. »
Het was een rustige dinsdag tegen het einde van september toen alles veranderde. Terwijl ze een kortere route namen over een smal weggetje omzoomd met herfstbomen, klonk er een zwakke stem door de lucht.
« Help… alstublieft… »
Ze verstijfden. Beneden aan de helling, gedeeltelijk verborgen door struikgewas, lag een oudere man op de grond. Naast hem lag een gescheurde boodschappentas, eieren opengebroken, melk in de aarde getrokken.
Keaton liet zijn tas vallen en rende als eerste naar beneden. Frede volgde hem op de voet.
« Meneer, kunt u me horen? » Keaton vroeg, terwijl hij naast hem knielde.
