Tien jaar later, een zolder en een brief
Een paar dagen geleden, bijna tien jaar na haar verdwijning, vond ik de moed om naar de zolder te gaan. Ik opende de dozen met de spullen van mijn zus, de spullen die niemand had durven aanraken. En daar, midden tussen haar netjes opgevouwen kleren, lag een envelop.
Mijn voornaam stond erop geschreven. In zijn handschrift.
Ik bleef er lang naar kijken, alsof het openen ervan deze fragiele, herontdekte band zou doen verdwijnen. Toen las ik het. En voor een paar ogenblikken verdwenen de jaren.
