---

De nacht dat ik het openscheurde

Nieuwsgierigheid sloeg om in angst.

Op een avond, na weer een woordeloos diner, stond ik naar dat kussen te staren.

De manier waarop hij het bewaakte, maakte me ongerust.

Het was geen troost.

Het was bescherming.

Hartzeer en wantrouwen gaan vreselijk slecht samen.

Terwijl hij aan het douchen was, deed ik iets wat ik me nooit had kunnen voorstellen.

Ik heb het opengescheurd.

Er vielen geen veren uit.

In plaats daarvan: plastic zakken.

Zorgvuldig verzegeld.

Voorzien van een label.

In elk ervan zat haar.

Echt haar.

Blond.
Rood.
Grijs.

Elk pakketje was voorzien van een label met een net handgeschreven tekst.

Mijn handen begonnen te trillen.

Waarom zou mijn man mensenhaar in een kussen verstoppen?

Mijn gedachten dwaalden al snel af naar duistere plekken. Overspel. Obsessies. Iets ergers.

Ik heb het hem niet gevraagd.

Ik heb de politie gebeld.