WAT IK HEB GELEERD
Niet alle sloten zitten op deuren.
Sommige zitten op bankrekeningen.
Sommige zitten in je hoofd.
Sommige worden langzaam opgebouwd door iemand die van je houdt op een manier die je kleiner maakt.
Maar alle sloten kunnen worden opengebroken.
Met één beslissing.
Eén handtekening.
Eén moment waarop je eindelijk zegt:
“Ik verdien het om controle over mijn eigen leven te hebben.”
Voor mij begon het met een vergeten kaartje.
Een ijskoude nacht.
Een onderdrukte paniek.
En het eindigde met een nieuw begin.
Een bankrekening op mijn naam.
Een leven dat ik zelf kies.
Een deur die ik voor mezelf heb geopend.
En voor het eerst in jaren…
kon ik er vrij doorheen lopen.
