Ik ben op een zondag naar de oceaan gereden en heb in de auto gezeten met de ramen open, luisterend naar muziek die Stephanie vreselijk zou hebben gevonden.
Ik ben naar het graf van mijn grootmoeder gereden en heb haar verteld dat ik eindelijk had geleerd om zelfstandig te zijn.
Sommige mensen vroegen of ik er spijt van had. Of ik te streng was geweest. Of ik meer mijn best had moeten doen.
Ik heb geen seconde spijt gehad.
Ik ben zelf naar mijn werk gaan rijden.
Als je eenmaal niet langer op de achterbank van je eigen leven zit, leer je nooit meer genoegen te nemen met minder.
Advertentie
Harry zei dat zijn moeder de voorste stoel meer verdiende dan ik.
Dus ik heb het haar gegeven. Voorgoed.
En toen reed ik weg naar een toekomst waarin geen plaats was voor hen beiden.
De voorstoel is nu van mij. En die geef ik nooit meer af.
Als je eenmaal niet langer op de achterbank van je eigen leven zit, leer je nooit meer genoegen te nemen met minder.
