Een volkomen onverwachte verschijning
Toen, op een dag, veranderde alles.
Toen ik weer naar de voet van de wilg liep, zag ik een man onder de overhangende takken staan. Een oudere man, getekend door de tijd… maar wiens blik me meteen bekend voorkwam.
Dezelfde ogen.
Hetzelfde gezicht.
Dezelfde aanwezigheid.
Tegenover mij stond Émile.
Springlevend.
Geschokt kon ik nauwelijks geloven wat ik zag. En toch stond hij daar, net zo overstuur als ik.
