Hij grijnsde, probeerde zijn bravoure terug te vinden, probeerde de arrogantie op te brengen van een man die nooit de gevolgen van zijn daden onder ogen heeft gezien.
‘Rot op uit mijn huis, jij gestoorde oude heks,’ siste hij. ‘Anders bel ik de politie. Dan laat ik je arresteren voor huisvredebreuk!’
Ik haalde mijn Sig Sauer uit de holster. Het metaal klikte luid in de stille keuken.
‘De politie handelt volgens de wet, Richard,’ zei ik, terwijl ik mijn wapen omhoog hield. ‘Ik handel op basis van de gevolgen.’
Richards blik viel op het snijplank op het aanrecht. Daar lag een steakmes.
‘Niet doen,’ waarschuwde ik.
Hij sprong naar voren.
Voor een burger was hij snel, gedreven door adrenaline en woede. Maar tegen een Ghost? Dan bewoog hij zich in slow motion.
Voordat zijn vingers de deurklink konden aanraken, ontstond er een flitsende beweging achter de voorraadkastdeur.
Ghost , mijn rechterhand, smeet Richard met zijn gezicht eerst op het granieten aanrechtblad.
PLOF.
Richard gilde het uit toen Ghost zijn arm achter zijn rug verdraaide en daarbij kracht uitoefende op het schoudergewricht.
Beatrice rende de keuken in, verward en hysterisch.
‘Weten jullie wel wie we zijn?’ gilde ze. ‘We bezitten de helft van de stad! We hebben advocaten! We hebben rechters!’
Ik negeerde haar. Ik liep naar Richard toe, die als een vlinder in de lucht stond. Ik greep een pluk van zijn haar en trok zijn hoofd naar achteren, waardoor hij me wel in de ogen moest kijken.
‘Je bezit niets,’ zei ik. ‘Je bent een vijandige strijder in mijn operatiegebied. Je hebt je schuldig gemaakt aan marteling en onrechtmatige detentie.’
Ik boog me naar hem toe, zodat hij de geur van de wapenolie kon ruiken.
“Ze dachten dat ze te maken hadden met een hulpeloze oude vrouw. Ze wisten niet dat de vrouw die ze hadden buitengesloten de enige was die de wolven op afstand hield.”
Ik keek naar Sarah, die nog steeds ineengedoken op de grond zat. Ik keek naar het bloed op de tegels.
‘Ze stonden op het punt te ontdekken waarom mijn vijanden me ‘De IJzeren Generaal’ noemen,’ fluisterde ik tegen Richard. ‘En ik gaf toestemming voor een grootschalige aanval.’
Ik knikte naar Ghost.
« Breek de arm waarmee hij haar slaat. »
Ghost aarzelde niet. Hij zette druk.
SCHEUR.
Het geluid van het brekende opperarmbeen was luid, nat en misselijkmakend.
