Zijn vader knikt en zegt: “Dat klopt toch?”
De jongen vervolgt: « Dat dacht ik ook. Maar toen vroeg ze me wat 2 keer 3 was. »
De vader, licht transparant, zegt: « Wat maakt dat nu uit? Het is toch hetzelfde? »
Van jongeren glimlacht om te zeggen: “Dat is precies wat ik zei!”
Deze kleine uitwisseling brengt een glimlach op het gezicht en laat zien hoe een eenvoudig misverstand toch grappige momenten kan ontdekken, zelfs in de soms strenge wereld van getallen en rekenen. Het toont aan dat leren niet altijd een rechte lijn hoeft te zijn en dat er soms plezier te vinden is, zelfs wanneer het lijkt alsof we vastzitten.
