Als ik achteraf spijt heb dat ik het niet wat meer privé heb afgehandeld.

Nee.

Waar ik spijt van heb, is dat ik zo lang heb gezwegen.

Hoe lang heb ik geloofd dat ik de vrede kon bewaren door mezelf kleiner te maken.

Hoe lang heb ik ze de wereld laten vertellen dat ik niets heb gegeven, terwijl ik alles heb gegeven?

Wat ik deed was geen wraak.

Het was de waarheid.

Ik heb ze niet vernietigd.

Ik ben gestopt met ze te beschermen.

En dat veranderde alles.

Want het tegenovergestelde van misbruikt worden is geen wreedheid.

Het draait om duidelijkheid.

Het is een keuze voor jezelf.

Het betekent nee zeggen – en het ook menen.

En soms begint je echte leven daar pas echt.