Ik droeg een jurk uit een tweedehandswinkel naar een bruiloft – mensen grinnikten, maar toen stond de moeder van de bruidegom op en liet me sprakeloos achter.

Mijn familie daarentegen hield het simpel en gezellig. We zaten rond een klaptafel met verschillende stoelen en deelden verhalen en lachten tot diep in de nacht.

Toen het tijd was om de bruiloft te plannen, boden de ouders van Thomas aan – nee, ze stonden erop – om bijna alles te betalen. En ik zal niet liegen: het was overweldigend.

De locatie was een enorme balzaal met fluwelen gordijnen en kristallen kroonluchters. Ze hadden een luxe cateraar ingehuurd, torenhoge bloemstukken laten plaatsen en zelfs een live kwartet geregeld.

Wij regelden de taart, de fotograaf en mijn jurk. Dat was alles wat we realistisch gezien konden bijdragen. Het voelde alsof we met een papieren bordje in onze hand op een koninklijk banket verschenen.