Clara was nooit gierig geweest.
En ze was nooit egoïstisch geweest.
Ze was er simpelweg van overtuigd dat liefde iets is wat je door daden laat zien, niet door uiterlijk.
De mensen die ze hielp, de herinneringen die ze koesterde en de offers die ze bracht zonder dat iemand het merkte – dat is haar ware nalatenschap geworden.
Enkele maanden later begon ik als vrijwilliger te werken in hetzelfde buurthuis waar Clara zoveel zaterdagen had doorgebracht.
Aanvankelijk ging ik omdat ik me schuldig voelde.
Maar langzaam begon ik te begrijpen wat mijn zus al die tijd al wist:
De meest waardevolle geschenken zijn niet in geld uit te meten.
