De verstikkende hitte van San Nicolás de los Garza vulde de nachten, maar niets was te vergelijken met de spanning in Elena’s huis.

Op 54-jarige leeftijd droeg ze al veel te lang de last van een gebroken gezin. Haar zoon Diego, nu 23, was niet langer de liefdevolle jongen die ze ooit kende – hij was boos, verbitterd en onvoorspelbaar geworden. Nadat hij zijn studie had afgebroken en geen baan kon vinden, gaf hij de afwezigheid van zijn vader de schuld van alles.

Op een uitputtende avond, na een lange dienst in de schoolbibliotheek, kwam Elena uitgeput thuis – om daar geconfronteerd te worden met Diego, die naar alcohol stonk en geld eiste.

Deze keer zei ze nee.

Dat ene woord veranderde alles.

Diego bespotte haar, kwam dichterbij en sloeg haar zonder waarschuwing in het gezicht. De stilte die volgde was zwaarder dan de klap zelf. Hij toonde geen berouw – hij liep gewoon weg.