Ik zal haar naam nooit weten, noch hoe haar dag is verlopen, of hoe die taart is ontvangen. Toch heeft die middag iets in me veranderd. Het herinnerde me eraan dat elke interactie, hoe kort ook, de potentie heeft om ertoe te doen. En dat is een les die ik met me mee zal dragen: kijken, opmerken, handelen en aanwezig zijn, zelfs als het onbeduidend lijkt. Soms kondigt de wereld haar schoonheid of goedheid niet groots aan – ze openbaart zich stilletjes, in een gangpad van de supermarkt, in de handen van een jong meisje, in de korte, warme blijk van dankbaarheid die tussen vreemden wordt gedeeld. En soms verandert dat stille moment de manier waarop we alles om ons heen zien.
