Een gebaar dat ik nooit zal vergeten
Uiteraard kocht ik aan het einde van de maaltijd ijs voor mijn kleinkinderen.
Mijn kleinzoon staarde een moment zwijgend naar zijn ijscoupe.
Toen deed hij iets wat ik me de rest van mijn leven zal herinneren.
Zonder een woord te zeggen pakte hij zijn ijsje op, liep de kamer door en zette het voorzichtig neer voor de vrouw die hem had bekritiseerd.
Hij glimlachte beleefd en zei:
“Hier, dit is voor jou.”
Vervolgens voegde hij er iets aan toe wat niemand van ons had verwacht.
“Nou… je kunt het in je reet steken, jij chagrijnige oude trut.”
Je kunt gerust stellen dat het in het hele restaurant muisstil werd.
Wedden dat je dat niet had zien aankomen?
