Toen hij eindelijk mijn naam noemde, voelde het applaus warm aan, niet omdat ik erkenning nodig had, maar omdat hij iets belangrijks had begrepen: liefde verdwijnt niet zomaar omdat ze niet meteen wordt uitgesproken. Die dag leerde ons beiden een waardevolle les: dat dankbaarheid groeit wanneer we handelen vanuit hoffelijkheid, niet vanuit wrok. En soms is het kiezen voor vriendelijkheid op een moment van pijn precies het moment waarop iemand beseft wat je werkelijk voor hem of haar hebt betekend.