Iets wat bijna niemand doet (maar van grote waarde is)

Op veel begraafplaatsen zijn er vergeten graven. Geen bloemen, geen bezoekjes, niemand die hen herdenkt.

Even stilstaan ​​bij een van hen, een gedachte delen, een gebaar maken… is een daad van diepe menselijkheid.

Het herinnert ons eraan dat we allemaal, op een bepaald moment, gewoon niet vergeten willen worden.

En nu een belangrijke reflectie.

Op een dag zul je ook aan de andere kant staan.

De echte vraag is:

Zult u met liefde herinnerd worden?

Zal iemand je afwezigheid echt voelen?

Want uiteindelijk blijft alleen datgene over wat je in anderen hebt gezaaid.