Tijdens mijn diploma-uitreiking maakte ze een ondoordachte opmerking die mijn zus diep kwetste. Pas veel later besefte ik hoeveel ik had onderschat hoeveel offers ze voor mij had gebracht.
Op dat moment leek het slechts een ondoordachte opmerking, meegesleept door de emotie van een onvergetelijke dag. Er klonk applaus, er waren lachende gezichten, de trots om eindelijk een langverwacht doel te hebben bereikt. Iedereen vierde mijn succes, en achter in de zaal applaudisseerde mijn zus stilletjes, met die stille tederheid die ze altijd al bezat. Maar die dag lieten een paar te haastig uitgesproken woorden een veel diepere indruk achter dan ik me had kunnen voorstellen. Pas jaren later begreep ik hoeveel ik degene die altijd vanuit de schaduw over me had gewaakt, had onderschat.
