Het verlies van een geliefde verandert meer dan alleen onze emoties; het verandert op subtiele wijze hoe we de wereld ervaren.

Na een verlies kunnen vertrouwde plekken plotseling onbekend aanvoelen, ook al is er niets tastbaars veranderd. Een stoel bij het raam, een jas die hangt waar hij altijd hing, een mok die nog steeds in de kast staat – alles kan onverwacht zwaar aanvoelen. Deze alledaagse voorwerpen beginnen te spreken op een manier die ze nooit eerder deden, en roepen zonder waarschuwing emoties op. Een huis dat ooit troost bood, kan ineens zwaar aanvoelen door de stilte. Deze reactie is diep menselijk. Verdriet klampt zich vaak vast aan de plekken waar ooit liefde was, en in het begin kan omringd zijn door die herinneringen de enige manier lijken om dicht bij de overledene te blijven.