Negen jaar durend onderzoek schept eindelijk duidelijkheid over het verband tussen suiker en kanker.
Elke cel in het menselijk lichaam heeft energie nodig om goed te functioneren. Deze energie kan uit verschillende bronnen komen – vetten, eiwitten en koolhydraten. Binnen de medische en wetenschappelijke wereld heeft glucose , een eenvoudige suiker afkomstig van koolhydraten, echter bijzondere aandacht gekregen.
Waarom? Omdat glucose niet alleen de belangrijkste energiebron van het lichaam is, maar ook de favoriete energiebron voor kankercellen . In tegenstelling tot gezonde cellen verbruiken kankercellen veel meer glucose en zetten ze het veel sneller om.
Het Warburg-effect
Dit fenomeen staat bekend als het Warburg-effect , genoemd naar de Nobelprijswinnende wetenschapper dr. Otto Warburg , die het bijna een eeuw geleden als eerste waarnam. Warburg ontdekte dat tumoren enorme hoeveelheden glucose opnemen in vergelijking met het omliggende gezonde weefsel. Hij ontdekte ook dat kankercellen, in tegenstelling tot normale cellen, glucose fermenteren, zelfs in aanwezigheid van zuurstof, een proces dat aerobe glycolyse wordt genoemd . Deze metabolische herprogrammering stelt hen in staat te groeien, te delen en te overleven onder omstandigheden die normaal gesproken gezonde cellen zouden beperken.
In essentie kapen kankercellen het suikermetabolisme van het lichaam om hun ongecontroleerde woekering te voeden. Deze ontdekking riep een fundamentele vraag op die onderzoekers sindsdien onderzoeken: zou suiker zelf een rol kunnen spelen bij de ontwikkeling of progressie van kanker?
