Wat voor veel mensen inmiddels doodnormaal is, voelt voor Anne van 73 als de zoveelste bevestiging dat ouderen niet meer meetellen. Ze ging afgelopen weekend uit eten met een kennis en verwachtte niets bijzonders. Een tafel. Een menukaart. Een serveerster die vraagt wat ze wil drinken. Maar die tijd lijkt definitief voorbij.
“Er lag helemaal niks op tafel,” vertelt Anne. “Geen kaart, geen papier. Alleen zo’n zwart wit blokje. Ik wist niet eens wat het was.”
Dat blokje bleek een QR code te zijn. De serveerster wees erop en zei dat Anne met haar telefoon de menukaart kon openen. Daar liep het vast. Anne heeft geen smartphone. En ze wil er ook geen.
“Ik ben 73. Ik ga niet met een computer aan tafel zitten om een kop soep te bestellen.”
