Uremische toxines kunnen ervoor zorgen dat bloedplaatjes, de bloedcellen die bloedingen helpen stoppen, minder kleverig worden. Dit betekent dat mensen met nierziekte sneller blauwe plekken kunnen krijgen, vaker last kunnen hebben van neusbloedingen of bloedend tandvlees tijdens het tandenpoetsen.
4, 3. Uremische vorst en pericarditis
Bij zeer vergevorderd nierfalen kan zweet zo sterk geconcentreerd raken met gifstoffen dat het bij het drogen een fijn wit poeder op de huid achterlaat – dit wordt uremische rijp genoemd. Een ander ernstig symptoom is pericarditis, een ontsteking van het vlies rond het hart, veroorzaakt door uremische gifstoffen. Dit kan pijn op de borst veroorzaken doordat het hart tegen het ontstoken weefsel wrijft.
2. Vermoeidheid (bloedarmoede)
De nieren produceren een hormoon genaamd erytropoëtine, dat het beenmerg aanzet tot de aanmaak van rode bloedcellen. Wanneer de nieren beschadigd zijn, produceren ze minder van dit hormoon, wat leidt tot bloedarmoede (een laag aantal rode bloedcellen). Deze bloedarmoede is een belangrijke oorzaak van vermoeidheid, waardoor zelfs eenvoudige activiteiten uitputtend aanvoelen. Gelukkig kan dit vaak met medicijnen worden behandeld.
1. Geen symptomen
Het is belangrijk om te weten dat veel mensen met chronische nierziekte, vooral in de beginstadia (1-2), helemaal geen merkbare symptomen hebben. Vaak wordt nierziekte pas bij toeval ontdekt tijdens bloed- of urineonderzoek. Dit benadrukt het belang van preventie en regelmatige controles, met name als u risicofactoren heeft.
