DE DAG DAT ALLES BRAK
De wereld die ik kende, eindigde in een ziekenhuisgang.
Het ene moment liep ik heen en weer tussen witte muren, luisterend naar het constante gezoem van apparaten. Het volgende moment stond er een dokter voor me met ogen die het antwoord al in zich droegen.
Mijn vrouw was weg.
Voordat ik de woorden goed en wel kon verwerken, voegden ze er nog aan toe: onze dochter had het overleefd, maar ze zou de rest van haar leven met ernstige medische problemen te kampen hebben.
In één middag verloor ik mijn partner… en kreeg ik een toekomst voor me die ik niet aankon.
In plaats van vooruit te gaan, deed ik een stap achteruit.
In plaats van mijn pasgeboren dochter vast te houden, liet ik me door angst leiden.
En dat was het moment dat de volgende zeventien jaar van mijn leven bepaalde.
