Terug naar het café… en de verrassing
Een week later verzamelde ik de moed om terug te keren naar datzelfde café.
Met een zwaar hart duwde ik de deur open.
Er hing een nieuw bordje:
« Baby’s welkom. Geen aankoop verplicht. »
De serveerster kwam naar me toe. Haar blik was niet langer zo schuchter als de week ervoor.
Ze bood me een stukje cake en een warme drank aan.
Het was niet veel. En toch was het enorm.
