Shellbedrijven in meerdere rechtsgebieden totdat het spoor doodliep. Maar Clara’s geheugen liet sporen niet doodlopen. Ze herinnerde zich de leveranciers van Harmon. Ze vond dezelfde namen, of verdacht veel overeenkomsten, in de administratie van Hope Bridg. Iemand had jarenlang geld van de stichting gestolen. Miljoenen die bestemd waren voor opvanghuizen, kinderprogramma’s en mensen zoals zij, waren weggesluisd naar rekeningen die ze langzaam maar zeker wist te herleiden tot de bron.
En alle machtigingen leidden naar Douglas Crane. Ze presenteerde haar bevindingen na werktijd aan Ethan. Dit is Crane. Ze spreidde de printouts over zijn bureau uit. De lege vennootschappen zijn terug te voeren op entiteiten die hij controleert. De timing komt overeen met zijn reisschema, en deze transacties zijn identiek aan wat ik bij Harmon heb gezien. Ethan bestudeerde de documenten.
Zijn gezicht was ondoorgrondelijk, maar ze zag de spanning in zijn schouders. Hoe lang? Minstens 5 jaar, misschien wel langer. Hoeveel? Clara had het uitgerekend. Tussen de 12 en 15 miljoen dollar. Ethan legde de papieren voorzichtig neer. Douglas Crane, ik vertrouwde hem volledig. Hij was er voor me toen ik nog niets was. Gewoon een jongen met een idee en zonder steun.
Hij geloofde in mij voordat iemand anders dat deed. Het spijt me. Dat hoeft niet. Je hebt je werk gedaan. Hij keek op. We hebben meer nodig. Crane heeft advocaten. We hebben een getuige nodig die de puzzelstukjes aan elkaar kan leggen. Ik ken misschien wel iemand. Clara had zich voorbereid. Toen ik bij Harmon werkte, was er een manager, Tommy Rise. Hij probeerde me te waarschuwen. Ik denk dat hij het wist, maar hij was te bang.
Zoek hem zorgvuldig. De kantoordeur ging onverwacht open. Douglas Crane stond in de deuropening, perfect zilverkleurig haar, onberispelijk pak, een geforceerde glimlach. « Ik heb laat gewerkt en zag het licht aan. » Clara’s hart sloeg over, maar ze dwong zichzelf tot kalmte. De documenten lagen voor Ethan. Crane kon geen details zien, alleen kwartaalrapporten, zei Ethan kalm.
Clara heeft een talent voor het vinden van inconsistenties. Echt waar? Cranes blik gleed naar Clara. Ik wilde graag even met u praten, juffrouw Whitmore. Misschien heeft u morgen tijd voor me? Natuurlijk. Laat Helen het maar weten. Crane knikte, zijn glimlach bleef onveranderd. « Blijf niet te lang, jullie twee. Niets hier is het waard om je slaap voor op te offeren. » Hij vertrok.
Clara hield haar adem in tot de liftdeur dichtging. ‘Hij weet het,’ zei ze zachtjes. ‘Hij houdt me in de gaten. Dan schieten we op.’ Een week later sprak Crane Clara alleen aan in haar kantoor. ‘Mevrouw Whitmore, ik hoor dat u het erg druk hebt.’ Clara hield haar stem kalm. ‘Dat is mijn werk.’ Crane glimlachte, zonder hem in de ogen te kijken. ‘Ik zal er geen doekjes om winden. U hebt een jonge dochter.’
Je hebt net stabiliteit gevonden. Laat nieuwsgierigheid dat niet vernietigen. Clara’s bloed stolde. Sommige vragen, vervolgde Crane, kun je niet meer terugnemen als ze eenmaal gesteld zijn. Denk goed na over welke je wilt stellen. Hij vertrok. Die avond vertelde Clara Ethan over de ontmoeting. Ethans kaak spande zich aan van woede. Niet op Clara, maar op Cranes brutaliteit.
Hij heeft zichzelf ontmaskerd. Als hij onschuldig was, zou hij je niet bedreigen. Ze zetten het plan door. Ethan plande een interne vergadering, een valstrik om Crane onder druk te zetten. De avond voor de vergadering kwam Ethan naar Clara’s appartement. Lily sliep. Ik wil dat je weet dat als dit misgaat, mensen je kwaad willen doen.
Ik kan je beschermen, maar je moet dat wel zelf willen. Clara keek hem aan. Waarom geef je zoveel om me? Ik ben maar een werknemer. Ethan zweeg even, toen verlaagde hij zijn stem. Je bent niet zomaar een werknemer. Je bent de eerste persoon in lange tijd die me het gevoel geeft dat ik iemand wil beschermen. Ze zeiden verder niets meer, maar de afstand tussen hen was veranderd.
De vergadering vond plaats in Ethans vergaderruimte. Ramen van vloer tot plafond, meubels die meer waard waren dan Clara’s totale levensinkomen. Aanwezig: Ethan, Clara, Douglas Crane en Maggie Chen, de hoofdjurist van Mercer Capital, een kalme vrouw met zilvergrijs haar. Clara presenteerde haar bevindingen. Twintig minuten lang een methodische analyse van de transactiestromen. Handtekeningen van lege vennootschappen die allemaal naar één bron herleidbaar waren. Cranes glimlach verdween.
Dit is absurd. Patronen op basis van omstandigheden met onschuldige verklaringen. De patronen zijn niet toevallig, antwoordde Clara. De lege vennootschappen zijn te herleiden tot entiteiten die u controleert. De handtekeningen zijn van u. Dezelfde structuren doken op bij Harmon Financial, waar ik werd ontslagen omdat ik vragen stelde. Crane veranderde van tactiek en viel Clara aan.
Ze is een ontevreden ex-medewerker die op wraak uit is. Dit onderzoek wordt gecompromitteerd door haar overduidelijke vooringenomenheid. Wat is haar relatie met jou, Ethan? Dat ze hier überhaupt zit. Ethan stond op. Genoeg, Douglas, drong Crane aan. Twaalf jaar, Ethan. Je gelooft een vreemde eerder dan je partner van twaalf jaar. Ethan keek hem recht in de ogen.
Ik denk dat ik twaalf jaar geleden de verkeerde persoon vertrouwde. De stilte viel. Maggie Chen sprak. Meneer Crane. Ik heb alles wat mevrouw Whitmore heeft verteld onafhankelijk geverifieerd. Het klopt allemaal. Bovendien hebben we een getuige. De deur ging open. Tommy Rise kwam binnen, bleek maar vastberaden, met een aktentas. Hallo, meneer Crane. Het is een tijdje geleden. Cranes gezicht werd bleek.
Tommy’s stem trilde, maar was duidelijk. « Ik heb kopieën van alles wat jullie ons hebben laten verwijderen. Ik heb ze vijf jaar bewaard, wachtend op het juiste moment. Vandaag is dat moment. » Crane legde zich niet neer bij de nederlaag. « Denk je dat het zo simpel is? Ik heb niet alleen gewerkt. Er zitten machtigere mensen achter dan Ethan. Als ik val, zullen ze iedereen vernietigen. »
Een dreiging en een bekentenis. Maggie hield haar telefoon omhoog. Ik heb alles opgenomen sinds deze vergadering begon. Legaal, want alle deelnemers waren op de hoogte gesteld van de documentatie. Je hebt net een bekentenis afgelegd in het bijzijn van getuigen en op tape. Crane stormde naar de deur. Beveiliging stond buiten te wachten. Op bevel van Ethan. Twaalf jaar. Ethans stem was ijzig. Ik heb je alles gegeven en jij hebt vrouwen en kinderen die niets hadden bestolen.
FBI-agenten kwamen binnen. Maggie had contact met hen opgenomen toen het bewijsmateriaal waterdicht was. Douglas Crane werd geboeid. Bij de deur draaide hij zich om. Zijn ogen vonden Clara. Pure haat. Dit is nog niet voorbij. Je hebt machtige vijanden gemaakt. Toen was hij weg. Clara kon eindelijk opgelucht ademhalen. De nasleep sleepte zich maandenlang voort. Cranes arrestatie ontrafelde een netwerk dat verder reikte dan Mercer Capital.
