Darren.
“Bel me.”
Nee, dat heb ik niet gedaan.
In plaats daarvan typte ik één zin in mijn notitie-app.
Een zin die het commentaarveld in tweeën zou splitsen.
« Als je vindt dat iemand moet bevriezen omdat het ‘niet jouw verantwoordelijkheid’ is, zeg dat dan gewoon. »
Voordat ik kon beslissen of ik het zou plaatsen—
Mijn telefoon ging weer over.
Onbekend nummer.
Een kalme, officiële stem.
“We hebben een melding ontvangen over het welzijn van de oudere bewoner op dat adres. Bent u degene die daar op bezoek is geweest?”
Mijn hart bonkte in mijn keel.
Het ging niet meer alleen om internet.
Het was niet alleen mijn werk.
Het lag aan het systeem.
Kloppen.
En dit keer werd er niet op een beleefde manier gevraagd.
