De brief die alleen voor mij geschreven is.
De brief van mijn grootmoeder zat er zorgvuldig opgevouwen in.
Ik herkende haar handschrift meteen.
Er stond:
“Megan,
Als je dit leest, betekent het dat Diane en Lauren de geur van het papier al hebben geroken. Ze komen niet vanwege mij. Ze komen vanwege wat zij denken dat van hen is.
Haat hen niet om hun schaamte.
Maar offer er ook je innerlijke rust niet voor op.
Gisteren zag ik iets moois in die kamer in het verzorgingstehuis.
Ik zag dat je voor de liefde koos zonder podia.
En ik wist dat jij degene was die moest beslissen wat er met mijn werk zou gebeuren.”
Mijn ogen brandden.
Lauren bedekte haar gezicht.
Mijn moeder probeerde de brief uit mijn handen te rukken.
“Geef het aan mij!”
Ik deed een stap achteruit.
« Nee. »
En voor het eerst in mijn leven…
Ik meende het.