Hun manier om dankjewel te zeggen.
Die laatste blik, die rustige ademhaling, die ontspannen uitdrukking… Velen getuigen dat hun hond leek te zeggen: « Dankjewel. » Dankjewel voor de tederheid, voor het gedeelde leven, voor de wandelingen, de dutjes samen, de spontane aaiingen, de spelletjes in de tuin en al die kleine dingen die zijn leven gelukkig maakten.
En wanneer het huis plotseling te stil, te groot lijkt, is het vaak deze herinnering die warmte brengt: een aanwezigheid die er fysiek niet meer is, maar waarvan de sporen voortleven in gewoonten, gebaren en lachbuien.
