Het bestuur was geen chaos, maar een doordacht plan vol schema’s, verantwoordelijkheden en creatieve ideeën.
Op dat moment loste het ongemak dat ik met me meedroeg op en maakte plaats voor trots en stille dankbaarheid.
Ik opende de deur in de verwachting van bezorgdheid, maar trof er in plaats daarvan medeleven, creativiteit en vrijgevigheid aan.
Die middag leerde ik iets wat ik niet snel zal vergeten: een gesloten deur verbergt niet altijd problemen – soms biedt ze onderdak aan een ontluikende vriendelijkheid, die geduldig wacht om begrepen te worden.
