Op het eerste gezicht lijkt de afkorting misschien vreemd. In het Frans spreken we immers zonder meer over toiletten, kleine hoekjes of badkamers. Toch is “WC” een universele taal geworden, die overal ter wereld begrepen wordt. Deze twee letters komen simpelweg van de Engelse uitdrukking “water closet “, wat vertaald kan worden als “waterkast”. Zo gezegd, is het intrigerend, nietwaar? En toch heeft deze naam een onmiskenbare logica… een logica die geworteld is in de geschiedenis van onze huizen .
Toen de badkamer nog niet was zoals hij nu is.
Voordat er stromend water in huizen kwam, was de badkamer niet de comfortabele en functionele ruimte die we nu kennen. Hij werd voornamelijk gebruikt om te baden, een waar ritueel dat organisatie vereiste. Water werd van buiten gehaald, in emmers gedragen, op een fornuis verwarmd en vervolgens in het bad gegoten. Het spreekt voor zich dat dit geen alledaagse gebeurtenis was!
De komst van sanitair binnenshuis bracht een revolutie teweeg in het dagelijks leven… maar leverde ook een onverwacht probleem op: de badkamer bestond al en was niet ontworpen om nieuwe apparatuur te huisvesten. Dus waar moest deze revolutionaire uitvinding, het doorspoeltoilet, geïnstalleerd worden?
