Anticholinergica worden gebruikt voor de behandeling van diverse aandoeningen, waaronder de ziekte van Parkinson en urinewegaandoeningen. Ze werken door acetylcholine te blokkeren, een belangrijke neurotransmitter voor geheugen en leervermogen. Studies tonen aan dat ze het risico op dementie verhogen. Zo volgde een onderzoek van de Universiteit van Washington meer dan 3500 ouderen gedurende 10 jaar en ontdekte dat degenen die regelmatig anticholinergica gebruikten een 54% hoger risico hadden om dementie te ontwikkelen.
Veelvoorkomende anticholinergica die in verband worden gebracht met cognitieve achteruitgang zijn onder andere meclizine, scopolamine, biperiden, oxybutynine en difenhydramine. Andere middelen, zoals glycopyrronium en tiotropium, hebben deze effecten echter niet aangetoond. Patiënten en artsen dienen de risico’s en voordelen van deze medicijnen zorgvuldig af te wegen.
Corticosteroïden en de hersenen:
Corticosteroïden worden gebruikt voor de behandeling van diverse ontstekingen en auto-immuunziekten. Langdurig gebruik, met name oraal gebruik, kan echter ernstige bijwerkingen veroorzaken, zoals desoriëntatie, angst en depressie. Een Brits onderzoek wees uit dat mensen die langdurig corticosteroïden gebruiken een hoger risico lopen op het ontwikkelen van dementie.
Glucocorticoïden zoals prednison beïnvloeden de hersenfunctie door de niveaus van het stresshormoon cortisol te veranderen. Zelfs inhalatiecorticosteroïden zoals fluticason kunnen negatieve effecten hebben bij gebruik in hoge doses of gedurende lange tijd. Het is essentieel dat zorgverleners het gebruik ervan nauwlettend in de gaten houden en alternatieve behandelingen overwegen.
Benzodiazepinen: een stille bedreiging voor het geheugen.
Benzodiazepinen, zoals alprazolam en diazepam, worden voorgeschreven voor de behandeling van slapeloosheid en angst. Hoewel ze op korte termijn effectief zijn, kan langdurig gebruik het risico op de ziekte van Alzheimer verdubbelen en permanente hersenschade veroorzaken. Uit een onderzoek bleek dat 40% van de mensen die deze medicijnen gebruiken, verschillende neurologische symptomen ervaren, zoals concentratieproblemen.
Ze worden ook in verband gebracht met risico’s op fysieke en emotionele afhankelijkheid, waardoor het voor veel patiënten moeilijk is om ermee te stoppen. Artsen overwegen niet-medicamenteuze behandelingen, zoals gedragstherapie, om angst en slapeloosheid te behandelen.
Amfetaminen en de geheugenval
