Deze beweging beperkt zich niet tot extreme situaties. Integendeel, ze treft ook ogenschijnlijk ‘normale’ gezinnen. Veel kinderen beschrijven een diepe emotionele uitputting , die verband houdt met jarenlange spanningen, misverstanden of onuitgesproken druk.
De verwachtingen binnen gezinnen zijn echter veranderd. Kinderen hechten tegenwoordig veel waarde aan hun welzijn, identiteit en geestelijke gezondheid. Wanneer een relatie een bron van angst wordt in plaats van steun, geloven sommigen dat afstand nemen essentieel is voor hun psychische overleving.
Dit fenomeen blijft grotendeels onopgemerkt omdat het schaamte en onbegrip oproept. Toch wint het steeds meer terrein in onze samenleving en onthult het een verstoring van traditionele familiebanden.
