Voor hen is het ongemakkelijk.
Ze voelen zich niet op hun gemak om kwaad te spreken over iemand die zich niet kan verdedigen. Ze veranderen van onderwerp. Ze zwijgen. Ze verdedigen zelfs de afwezige persoon.
En dat maakt de groep ongemakkelijk.
Niet omdat ze zichzelf superieur vinden, maar omdat ze een andere ethische code hanteren. Als ze niets aardigs te zeggen hebben, zwijgen ze liever.
Het resultaat is voorspelbaar: ze worden niet meer uitgenodigd op bepaalde plekken.
Ze behouden hun waarden… maar verliezen aan populariteit.
3. Ze zijn zeer selectief.
Ze gaan niet gemakkelijk open.
Ze vertrouwen niet snel.
Ze sluiten niet zomaar vriendschap met iedereen.
Hoewel veel mensen relatief gemakkelijk contact leggen als er sprake is van basissympathie, hebben ze iets dieper nodig: gedeelde waarden, integriteit en authenticiteit.
Hierdoor kunnen ze koud of afstandelijk overkomen.
Maar het is geen arrogantie. Het is helderheid.
Ze weten wat voor soort relatie ze willen en zijn niet bereid energie te steken in connecties die nergens toe leiden.
De prijs: eenzaamheid en misverstanden.
