Stil bewijs in een jaszak
Eenmaal thuis inspecteerde Kaylee het jasje opnieuw, ditmaal met hernieuwde aandacht. In een van de zakken voelde ze iets hards. Het bleek een verfrommeld stukje papier te zijn. Daarop stond een adres, geschreven in Amanda’s herkenbare handschrift. Deze ontdekking voelde als een doorbraak binnen de zoekactie politie. Het gaf de situatie nieuwe urgentie. Het adres leidde naar een vervallen wijk in een naburige stad, ver buiten haar comfortzone.
Ontmoeting met een beladen verleden
Op het opgegeven adres trof Kaylee Amanda’s biologische moeder aan. De vrouw leefde onder moeilijke omstandigheden en oogde vermoeid en verwaarloosd. Ze bevestigde dat Amanda was langsgekomen om geld te vragen. Over haar huidige verblijfplaats wist ze niets te vertellen. Deze ontmoeting maakte diepe indruk. Het confronteerde Kaylee met de complexiteit van adoptie identiteit en de gevolgen daarvan. Het gesprek liet haar achter met gemengde emoties en onbeantwoorde vragen.
