Zoektocht krijgt officieel karakter
De politie startte een grootschalige zoekactie nadat de vermissing officieel werd gemeld. Agenten spraken met getuigen, verzamelden tips en kamden de omgeving uit. Tegelijkertijd begon Kaylee zelf aan een nietsontziende zoektocht. Gedreven door moederlijke vastberadenheid liep ze straten af en hing ze posters op. Ze sprak voorbijgangers aan, telkens met dezelfde hoopvolle vraag. Binnen de gemeenschap nam de betrokkenheid toe, maar tastbaar bewijs bleef uit, wat de spanning verder vergrootte.
Korte afleiding met grote gevolgen
Na meerdere slapeloze nachten zocht Kaylee even afleiding bij een garageverkoop in haar straat. Haar buurvrouw Angela wilde oude spullen verkopen om ruimte te maken. Niemand kon vermoeden dat deze ogenschijnlijk onschuldige ochtend een keerpunt zou worden. Tussen kledingrekken en dozen bleef Kaylee plotseling staan. Haar blik viel op een jasje dat haar onmiddellijk bekend voorkwam. Op dat moment stokte haar adem en leek de omgeving even te verdwijnen.
Herkenning zonder twijfel
Het jasje bleek geen alledaags kledingstuk, maar een exemplaar met onmiskenbare kenmerken. Kaylee had het zelf met de hand gemaakt en voorzien van unieke stiksels. Die details lieten geen ruimte voor vergissing. De herkenning bracht een mengeling van hoop en angst teweeg. Aan de ene kant was er eindelijk een spoor. Aan de andere kant riep het vragen op die ze liever niet wilde stellen. Toch wist ze dat dit moment niet genegeerd kon worden.