Tips en aanbevelingen

Bespreek het van tevoren met het gezin (indien mogelijk): door duidelijk te maken dat je geen geld, sieraden of persoonlijke bezittingen in de kist wilt, voorkom je conflicten en schuldgevoelens achteraf.

Als het al gebeurd is en de spullen al in de kist liggen, leef dan niet in angst: richt je energie op wat wél helpt: gebed, dienstbaarheid, liefdadigheid en steun van familie.

Vermijd tijdens de rouwplechtigheid dat het afscheid een « museum van persoonlijke bezittingen » wordt. Een waardig afscheid is sober en menselijk.

Als het gezin twijfels heeft, is het verstandigst om een ​​vertrouwde religieuze leider uit hun gemeenschap te raadplegen.

In plaats van geld uit te geven aan voorwerpen om te ‘begraven’, kun je beter iets beters doen: iemand in nood helpen ter nagedachtenis aan de overledene. Dit troost de nabestaanden en eert de overledene.

Afscheid nemen van een geliefde gaat niet over hen ‘voorbereiden’ op het hiernamaals, maar over hen met geloof begeleiden en hen onbezorgd laten heengaan. Wat de ziel voedt, zijn niet materiële bezittingen: het zijn gebed, liefde, barmhartigheid en hoop. En wat de levenden geneest, is niet het vasthouden aan dingen, maar het leren om vredig los te laten.