Een plek die door een vreemdeling wordt bewoond
Op haar 85e verjaardag voelde Hélène , zodra ze de deur opendeed, meteen dat er iets niet klopte. Aan hun tafel, vlak bij het raam, zat een jonge man. Te jong om een vaste klant te zijn, te nerveus om er toevallig te zijn. Hij hield een envelop in zijn handen.
Toen hij haar zag, stond hij meteen op. Hij kende haar voornaam. En, belangrijker nog, hij hield een envelop vast die in Pauls handschrift was geschreven .
Een brief van elders
Hélène opende de envelop niet meteen. Ze ging naar huis, legde de post op tafel en wachtte tot de avond. Binnenin zaten een brief, een oude foto en een delicate ring. Pauls woorden stonden er nog, onaangeroerd, vertrouwd. Hij wenste haar een fijne verjaardag, legde uit waarom hij juist die leeftijd had gekozen en vertrouwde haar uiteindelijk een geheim toe dat hij zijn hele leven had bewaard.
