Twee dagen later werd de stilte verbroken.
Twee dagen sleepten zich tergend langzaam voort in het ziekenhuis.
Toen de dokter eindelijk naar me toe kwam, vertelden zijn vermoeide ogen me het nieuws nog voordat hij iets zei.
Hij sprak zachtjes, maar de boodschap was definitief.
Later belde ik Lina.
Er klonk geen gesnik, geen schok – alleen een stille stilte aan de andere kant van de lijn.
Toen zei ze resoluut: « Ik regel alles wel. »
Voordat ik kon reageren, werd de verbinding verbroken.
