De zes maanden die Millie DeClercq op aarde doorbracht, werden gekenmerkt door ziekenhuiskamers, angstaanjagende terminologie en een meedogenloos aftellen dat geen enkele ouder ooit zou moeten meemaken. Haar familie zag de hoop opkomen en weer verdwijnen bij elke scan en laboratoriumuitslag, en klampte zich vast aan de kleinste tekenen van vooruitgang. Toen de zeldzame kinderkanker uiteindelijk een einde maakte aan haar leven, klonk de stilte die ze achterliet luider dan welk alarm dan ook, welke woorden van een arts dan ook,
