De oorsprong van de overtuiging dat de goede kant naar buiten moet komen.
Traditioneel werd de gladdere, meer afgewerkte kant van een schutting naar buiten gericht, richting de buren of de straat. De reden was simpel: het zag er beter uit en droeg bij aan een aangename uitstraling van de omgeving. Deze gewoonte werd in veel gemeenschappen een algemene verwachting, die eerder via informele adviezen dan via formele regels werd doorgegeven.
Na verloop van tijd kreeg deze verwachting een eigen leven. Huiseigenaren gingen ervan uit dat het onbeleefd of onattent was om de afgewerkte kant naar binnen te richten, ook al bestond er geen geschreven regel. Voor sommigen voelde het doorbreken van deze traditie als het riskeren van onnodige spanning.
Gewoonten zijn echter niet hetzelfde als verplichtingen. Het begrijpen van dat verschil kan veel van de stress wegnemen die gepaard gaat met beslissingen over het plaatsen van een schutting.
