Toen ik twaalf was, stal ik bloemen om op het graf van mijn moeder te leggen. Tien jaar later kwam ik terug als bruid en de bloemist vertelde me een geheim dat ik nooit had verwacht.

Een teruggegeven geschenk

Ze maakte het boeket af en bond het vast met een wit satijnen lint.

‘ Geen kosten,’ zei ze met een bekende knipoog. ‘ Voor de goede oude tijd .’

Maar deze keer pakte ik mijn portemonnee en legde het geld op de toonbank .

‘ Nee,’ zei ik zachtjes. ‘ Deze keer is het mijn beurt om iets terug te geven .’

Ze glimlachte, haar ogen straalden van emotie.

“ Je moeder zou trots op je zijn .”