Een herinnering herontdekt
Terwijl ze het boeket inpakte , haalde ik diep adem .
‘ Je hebt ooit een klein meisje bloemen laten meenemen zonder ervoor te betalen,’ zei ik zachtjes. ‘ Die waren voor het graf van haar moeder .’
Haar handen verstijfden.
Langzaam keek ze naar me op .
‘ Was jij dat ?’
Ik knikte.
De tranen stroomden over haar wangen.
‘ Ik kende je moeder,’ fluisterde ze . ‘ En je grootmoeder ook. Ze waren allebei aardig voor me toen ik deze winkel net opende .’
Ze raakte de madeliefjes in haar handen voorzichtig aan.
“ Je moeder kwam vroeger elke zondag langs. Ze kocht altijd madeliefjes . Ze zei dat die haar aan thuis deden denken .”
Mijn keel snoerde zich samen.
Dat wist ik niet .
‘ Ze moet die liefde aan jou hebben doorgegeven ,’ zei de vrouw zachtjes. ‘ En nu sta je hier … aan het begin van je eigen nieuwe hoofdstuk.’
