Er zijn afwezigheden die de hele ruimte vullen. En dan zijn er die kleine momenten – een geur in de lucht, een liedje op precies het juiste moment, een rilling zonder aanleiding – die de indruk wekken dat de liefde in ieder geval niet verdwenen is. Wat je overtuigingen ook zijn, veel nabestaanden melden dat ze verontrustende, soms troostende, ‘knipoogjes’ ervaren. Zonder absolute zekerheid te kunnen bieden, volgen hier enkele vaak genoemde tekenen… en bovenal, zachte manieren om ze zonder angst te verwelkomen.
De « kleine toevalligheden » die net iets te dichtbij komen.

Een lichtgekleurde veer op je pad vinden, op een onverwachte plek een muntje tegenkomen, steeds weer een zeldzame voornaam tegenkomen… Op papier is alles te verklaren. Maar wanneer deze details zich voordoen op precies het moment dat je aan die persoon dacht, krijgen ze een andere lading: die van een intieme boodschap, als een briefje van het leven.