‘Het is simpel,’ antwoordde Chad. Hij liet het even spannender klinken dan nodig was, alsof hij een geheim wapen ging onthullen. Hij tikte met zijn vinger op de tafel en knikte alsof hij zijn eigen genialiteit bevestigde.
Mijn laatste woord is altijd: ‘Ja, lieverd.’
Sherm staarde hem een paar seconden aan. Toen schoot hij in de lach, niet omdat het zo’n verrassend antwoord was, maar omdat het zo herkenbaar was. Het was de soort wijsheid die je niet uit boeken haalt, maar uit ervaring. Uit het besef dat sommige overwinningen het niet waard zijn.
Chad bleef glimlachen, alsof hij een sportwedstrijd had gewonnen zonder te hoeven rennen. En ergens, heel diep, wist Sherm dat Chad gelijk had. In elk huwelijk zijn er discussies die je kunt winnen, en er zijn discussies waarin je beter gewoon slim kunt zijn.
En soms is slim zijn precies hetzelfde als toegeven dat het laatste woord niet altijd het belangrijkste woord is.
