Herinneringen aan Robert als persoon
Daan wil graag een ander beeld van Robert laten zien. Veel mensen kennen hem vooral van zijn uitgesproken meningen. Toch was hij volgens zijn broer heel anders in privékring. Daan noemt hem de liefste jongen die hij kende.
Hij vertelt dat Robert altijd goed was voor zijn familie. Dat beeld herkennen mensen misschien niet direct. Toch was hij zorgzaam, loyaal en warm. Binnen het gezin was hij iemand op wie je kon bouwen.
Daan kijkt met een goed gevoel terug op zijn broertje. Dat geldt ook voor hun vader Frank. Volgens Daan is dat volledig Roberts verdienste. Hij liet zich van zijn beste kant zien binnen de familie.
Het gevoel van trots overheerst steeds meer. Daan verwacht dat dit gevoel alleen maar zal groeien. Robert heeft zijn eigen weg gekozen. Hij deed dat zonder spijt. Dat maakt zijn nalatenschap krachtig.
Het laatste contact tussen de broers
Het laatste telefoongesprek tussen Daan en Robert vond één dag voor het overlijden plaats. Daan belde zijn broertje om te vragen hoe het met hem ging. Dat gesprek maakte indruk. Niet door paniek, maar door zorg.
Robert was tijdens het gesprek goed aanspreekbaar. Toch klonk hij niet fit. Daan hoorde aan zijn stem dat er iets mis was. Zijn broertje klonk zwak en uitgeput. Dat baarde hem zorgen.
Robert gaf aan zich slecht te voelen. Hij voelde zich slap en had weinig energie. Dat was voor Daan duidelijk hoorbaar. Daarom besloot Robert medische hulp te zoeken. Hij ging in Spanje naar een arts.
Volgens Daan was het gesprek rustig van toon. Er was geen haast of angst. Toch bleef het gesprek hangen. Achteraf krijgt het meer betekenis. Dat maakt het moment extra beladen.
